Farklı Şehirlerin Hikâyeleri

Vakti gelmişken size başımdan geçen bir hadiseden bahsedeyim. Böylece siz de aynısını yaşamadan bu anlattıklarımdan ders çıkarabilirsiniz.
Onu taa ortaokul yıllarından hatırlıyordum. O zaman da kendisini hiç anlamamıştım. Zorlu bir sürecin ardından yollarımızı ayırmıştık. Zaten ben İstanbul’sam o Ankara’ydı. Ya da ben Ankara’ydım, o Paris’ti. Ama yarım kalan her şey gibi aklımı tırmalamaya başlamıştı.
Hakkında hatırladığım tek şey adıydı. İnternetten biraz araştırınca bunu hemen buldum. Bir haftaya kalmaz kapımda bitti. Oysa pek müsait değildim o sıra. Zaten bir diğeri ile meşguldüm yeterince. Hemen gelmez diye ummuştum.
Neyse, idare edeceğim bir şekilde dedim. Hali hazırdaki eylenceliydi, sıkmıyordu, ondan vazgeçemezdim. Bu ise aşırı detaycıydı. Her şeyi uzun uzun anlatıyordu. Ben zaten hemen dikkati dağılan, sıkılgan bir tiptim. Bazen he he deyip geçiyordum ama bana önceden anlattığı şeylerden bahsedince aramızda kopukluk oluyordu.
Yine de pes etmedim. Sonuçta ikisinden pek çok şey öğreniyordum. Ama zamanla onlara yeterli vakit ayıramadığım için bir bunalma gelmişti bana. Artık aşkla başlayan bu şey bir görev halini almıştı. Üstelik bazen ikisini birbirine karıştırıyordum. Birini günlerce görmediğim oluyordu.
En sonunda olaylar sarpa sarmadan bunu bırakmak zorunda kaldım. İnsan emek verdiğinden vazgeçemiyormuş kolay kolay. Tekrar başa dönmek, en başından başlamak falan…Hem hakkında onca şey bildikten sonra. Yine de başka bir baharda tekrar buluşmak üzere o defteri kapadım.
Onun ardından hayatımda büyük bir boşluk oldu. Ve o günden sonra sayfa sayısı iki yüzün üzerindeki bütün kitaplardan uzak durmaya karar verdim. Kitaplığımdaki altı yüz elli sayfalık Gülün Adı romanını da kaldırıp bir kutuya koydum. Çünkü bana onu hatırlatıyordu: İki Şehrin Hikayesi‘ni.
Neyse diyeceğim şu ki siz siz olun aynı anda iki kitap okumayın.

Ama yanlış anlaşılmak istemem, kimseyi karalamak da değil niyetim. Bu yüzden eklemeden de geçemeyeceğim;

Charles, sen bana göre fazla iyiydin.

Ya da biz farklı şehirlerin hikâyeleriydik.